Dzięki uprzejmości Przemysława Rudzia, miałem możliwość przesłuchania ostatniego dzieła muzycznego tego artysty pt: "Discreet charm of an imperfect symmetry". Tytuł zaiste intrygujący! Ale mniejsza o tytuły, bardziej ciekawiła mnie zawartość tego materiału i podejście muzyka do tematu, gdyż Przemek Rudź w moim odczuciu to w tej chwili jeden z najciekawszych Polskich twórców muzyki elektronicznej, więc moje oczekiwania związane z tym materiałem były duże. I ciekawość, czy tym razem artysta potwierdzi swoje miejsce na piedestale, który zwie się "Jaśnie panowanie nad elektroniczną materią dźwiękową!". Gwoli ścisłości, należy wspomnieć o uczestnictwie w tym projekcie muzyków sesyjnych. Marek Matkiewicz - perkusja oraz Jarosław Figura - gitara. Wszystkie kompozycje zawarte na "Discreet....", zatytułowane zostały jako "Movement". Pierwszy utwór wprowadza słuchacza w tajemniczą przestrzeń dźwięku, kreowanego syntezatorowo. W przedłużających się układach akordów, okraszonych dyskretnymi efektami dźwiękowymi jest coś magicznego - taka muzyka działa na mnie dobrze - przyznaję. Po bardzo długim wstępie zaczyna się "gitarowy taniec", i choć brzmienie owej gitary jest oklepane aż do "granic wytrzymałości", zwłaszcza w drugiej części swojego solo zaczyna grać coraz bardziej ciekawe rzeczy, niestety druga część tortu gitarowego, nim zaczęła się rozkręcać na dobre, została "zalana" masą analogowo-cyfrowej polewy czekoladowej. Nic to! Słucham dalej. Utwór drugi - "Movement 2". Powoli w tą dźwiękową historię wprowadzają mnie brzmienia znane mi z dzieł J.M Jarre - roboczo nazywam je "kosmicznymi plumkaniami", bardzo powoli w owe "kosmiczne plumkania" wkrada się miękka tekstura brzmieniowa, aby po chwili zaniknąć i pojawiać się na nowo w swych różnorodnych inkarnacjach brzmieniowych. Kompozycja rozwija się bardzo powoli, twórca położył tutaj nacisk na kreowanie dźwiękowych przestrzeni, które przyjemnie stymulują wyobraźnię słuchacza. Dźwięki płyną spokojnie, powoli sącząc w me ucho nieuchwytną materię el-muzyczną. Pod tą płaszczyzną dźwięku, co jakiś czas pojawiają się ciche niepokojące sekwencje, które w konsekwencji swojej pulsującej natury, doprowadzą do rozwiązania napięcia tak długo budowanego w utworze. Jednak w "Movement 2", rozwiązanie nie jest tak oczywiste jak mogło by się wydawać! Jako owo rozwiązanie usłyszałem "żywą" perkusję, grającą w dość swobodnej formie pod dyktando pulsujących syntezatorów.Pochwały dla twórcy za oryginalne rozwiązanie stylistyczne! Brzmienie "bębnów" jest okraszone lekko "estradowym pogłosem", co w efekcie dodaje muzyce nieco realizmu, rodem z lat 80-tych XX wieku. Jest to swoiste złudzenie grania "na żywo". Nie sposób odmówić Przemysławowi Rudziowi i jego kolegom muzykom kreatywności - zaiste ciekawa mieszanina dźwiękowa. Gdyby użyć porównania kulinarnego (zgłodniałem podczas słuchania "Discreet...") do tego utworu można by napisać: "Movement 2" jest jak muzyczna zupa w wielkim kotle, która pulsuje, bulgocze, paruje i wręcz kusi swoim zapachem, obiecując pyszną ucztę muzyczną dla duszy! Czy zaspokoi głód na dobrą muzykę? To jeszcze się okaże! Utwór "Movement 3", zaczynają znane już "kosmiczne plumkania" , ale na szczęście trwają krótko, zanim zacznie snuć swoją opowieść mocno "zdilejlowane" solo analogowego syntezatora, na tle wybrzmiewających i gasnących na przemian, elektronicznych "plam" dźwiękowych, a wszystko to ponownie okraszone "kosmicznym plumkaniem" w różnych formach. Słucham a muzyka płynie, tak jak czas, nieustannie trwa. I tak mogła by trwać, jednak nic nie trwa wiecznie i "Movement 3" również powoli ewoluuje do postaci elektronicznego funk-rocka, gdzie w końcu Przemysław Rudź daje upust swoim solowym popisom wirtuozerskim. Dalej w "Movement 3", usłyszałem frazę zaśpiewaną i przetworzoną przez urządzenie zwane Vocoderem (jako żywo, toż to Władysław Komendarek we własnej osobie!) a w końcówce utwór po raz kolejny zmienia swój charakter, na bardziej melodyjny (harmonicznie przypominający utwory Marka Bilińskiego!). Ostatnie frazy utworu "Movement 3" to czysta muzyczna el-poezja!!! Czyżby to swoisty muzyczny hołd dla "Legend" polskiej muzyki elektronicznej?! Tym spostrzeżeniem powoli kończę moje spotkanie z muzyką Przemysława Rudzia i jego albumem "Discreet charm of an imperfect symmetry". Chciałbym polecić ten album wszystkim miłośnikom dobrej muzyki elektronicznej, mimo iż nie jest to granie ot takie wprost, wyłożone jak kawa na ławę, oczywiste i efekciarskie , jednak w moim skromnym odczuciu podróż muzyczna z "Discreet.....", jest niesamowicie inspirująca i godna aby ją przeżyć więcej niż jeden raz! Dlatego zachęcam do wysłuchania "Dyskretnego uroku niedoskonałej symetrii" Przemysława Rudzia! Może i Wy odnajdziecie tam sekretny urok dobrej muzyki elektronicznej? ELMjuzik.
Strona www artysty: http://www.przemyslawrudz.com/dyskografia
Kup album: http://www.hqmusic.pl/discreet-charm-of-an-imperfect-symmetry-id-24.html
poniedziałek, 11 lutego 2013
sobota, 9 lutego 2013
Stories from the screen - Krzysztof Malinowski
Dzięki uprzejmości Krzysztofa Malinowskiego miałem okazję nie po raz pierwszy już zapoznać się z fragmentem jego twórczości, tym razem jest to album pt: "Stories from thw screen". Album ten to zestaw jedenastu kompozycji utrzymanych w stylistyce lekkiej muzyki elektronicznej. Tytuł albumu sugerje związek kompozycji z filmem. W rzeczywistości po przesłuchaniu materiału, można powiedzieć, że zaiste tak jest. Muzyka z "Stories from the the screen" jest przyjemna, nie męczy, nie przytłacza i zarazem nie angażuje zbyt mocno słuchacza, mimo to przyjemnie stymuluje wyobraźnię. Słuchając muzyki z "Stories...", można rzeczywiście odnieść wrażenie, że słucha się utworów wykorzystanych jako sound tracki wyimaginowanych produkcji filmowch. W warstwie technicznej album jest zrealizowany bardzo poprawnie, więc i misterium delektowania się dźwiękiem nie jest jakoś szczególnie zakłócane ewidentnymi potknięciami technicznymi. O samej muzyce można powiedzieć, że jest melodyjna, dobrze zaaranżowana i zagrana w dynamiczny sposób, słychać w niej charakterystyczną harmonię jaką w swoich dotychczasowych produkcjach serwuje nam Krzysztof Malinowski. Jednym z takich elementów jest sposób grania oraz brzmienie jego gitary.Muzyka z "Stories from the screen", może się podobać lub nie, to indywidualna kwestia gustu każdego ze słuchaczy. Osobiście słuchając tego albumu, nie nudziłem się zbytnio, a wręcz mogę powiedzieć, że był to bardzo przyjemnie spędzony czas. Sadzę, że to jeden z najciekawszych albumów jakimi wręcz "zasypuje" nas ostatnio twórca. Serdecznie zachęcam wszystkich do uważnego wsłuchania się w "Stories...." jak również do zapoznania się z elektroniczną twórczością muzyczną Krzysztofa Malinowskiego.
Więcej muzyki Krzyśka znajdziecie tutaj: http://www.jamendo.com/pl/artist/368409/krzysztof-malinowski
oraz tutaj: http://krzychu.biz/
wtorek, 5 lutego 2013
Justin Bieber i inne „wynalazki” brzmią tandetnie! - wywiad z Dorianem Przystalskim.
Dorian Przystalski. Kompozytor i producent muzyki elektronicznej. Skończył Szkołę Muzyczną w
klasie fortepianu oraz Organizację Produkcji Filmowej i TV na wydziale Radia i
TV Uniwersytetu Śląskiego w Katowicach. Pierwsze utwory muzyczne skomponował jeszcze w latach 80-tych. Po ukończeniu szkoły muzycznej Dorian współtworzył zespoły rockowe z którymi pojawiał się w TVP, TV Wisła (Obecnie TVN) oraz Radiu Katowice.
Zapraszam do lektury wywiadu!
Kiedy zacząłeś
swoją przygodę z muzyką elektroniczną?
Pierwszy kontakt z muzyką elektroniczną miałem w 1983 roku.
Była to co prawda muzyka nie stricte „elektroniczna” a raczej pochodna czyli synth
pop, new romantic itp. Bardzo podobały mi się utwory Urszuli i Budki Suflera, Depeche
Mode, Real Life, OMD itp. Następnie było
Modern Talking, które naprawdę bardzo lubiłem głównie za brzmienie syntezatorów
i samplerów. Pierwszy kontakt z „prawdziwą” muzyką elektroniczną new age, ambient (nie lubię określenia
el-muzyka) nastąpił w 1988 roku podczas koncertu nauczycieli w mojej szkole
muzycznej w której uczyłem się w latach 1986-1992. Koncertował tam wtedy
nauczyciel, obecnie mój bardzo dobry przyjaciel który wykonał kilka swoich
utworów instrumentalnych. Zrobiły one na
mnie wrażenie które do dzisiaj pamiętam jakby to było wczoraj. Używał on wtedy
najnowszej zdobyczy technicznej jakim był KORG M1 oraz komputer Atari ST. Wiele
osób mogło tylko pomarzyć o takim
sprzęcie. Ale to dzięki niemu jestem w muzyce elektronicznej. Pierwsze własne poważne utwory zacząłem komponować
zaraz po skończeniu szkoły muzycznej czyli w 1992 roku.
Jakie grupy lub
wykonawcy muzyki inspirują Twoją twórczość?
Takich grup i wykonawców nie jest dużo a większość to artyści
nie tworzący muzyki elektronicznej.
Oczywiście możemy znaleźć
w mojej kolekcji klasyczne przykłady twórców elektroniki ale są też
artyści grający muzykę na pograniczu rocka i muzyki klasycznej.
Dlaczego tworzysz
muzykę, czym w ogóle dla Ciebie jest muzyka?
Muzykę tworzę dlatego ,że lubię i mogę to robić. Jest ona dla mnie wszystkim, to
jest moje życie, powietrze i wyrażanie siebie.
Ile do tej pory wydałeś
albumów i utworów? I jakie masz plany wydawnicze na najbliższy czas?
Do tej pory wydałem trzy albumy. “Antimatter” rok 2003, “Industrial Love” rok 2007 oraz “Contaminated Area” rok 2009. Obecnie jestem w
trakcie pracy nad czwartym albumem. Jeżeli wszystko się ułoży i nie pojawią się
problemy dnia codziennego to w tym roku album zostanie on wydany. Pracuję również nad własnym utworem, który ukaże się na
płycie zespołu Gotard. Będzie to mój drobny wkład w płytę która będzie
opowiadała o okrutnej ingerencji człowieka w środowisko naturalne naszej
ziemi. Jednocześnie planuję wydać też coś w rodzaju
singla z kilkoma utworami które zostały skomponowane w latach 90-tych i
późniejszych ale nie pojawiły się na żadnym albumie.
Co sądzisz o
polskiej scenie el-muzycznej?
Hmmm…. kiedyś podczas naszej miłej wspólnej rozmowy e-mailowej
z Jarosławem Degórskim, Jarek stwierdził ,że w Polsce jest więcej
muzyków grających muzykę „elektroniczną” niż fanów słuchających tej muzyki. I
to jest prawda! Nie słuchałem co prawda wszystkich naszych polskich artystów i grajków którzy są
utożsamiani z tą muzyką, ale swoje zdanie na ten temat mam. Ogólnie jest bardzo dziwnie, ponieważ jesteśmy krajem gdzie
tworzy się bardzo dużo muzyki na instrumentach elektronicznych a jednocześnie
jest ona najmniej popularna. Oczywiście
nie zależy to od muzyków, ale do tematu pytania...Polska scena muzyki elektronicznej to totalny underground
ale większość rzeczy które słyszałem są raczej słabe. To jest takie cukierkowe granie bez żadnego
wyrazu. Są oczywiście wyjątki!
Kogo zatem, z
młodych (i nie tylko) polskich twórców muzyki elektronicznej, uważasz za
ciekawych, obiecujących i tworzących muzykę wartą zainteresowania i szerszego
promowania?
Nie chcę wymieniać artystów którzy moim zdaniem są słabi a
którzy dobrzy bo nie chcę nikogo obrazić ani nikogo faworyzować. Nie jestem
jurorem ani wyrocznią chwalącą dobrego czy słabego twórcę. Taki już
jestem.
do szerszej rzeszy
odbiorców?
Tak. Oczywiście ,że tak!
Zwróć uwagę co się gra teraz w radio i telewizja. Czy 20-30 lat temu
muzyka komercyjna nie była lepszej jakości? Oczywiście ,że była lepsza! Były co
prawda wyjątki jak wszędzie na świecie ale jednak dawniej było więcej „sztuki”
w muzyce. Nic nie stoi na przeszkodzie aby ktoś z tych decydentów muzycznych zrobił wyjątek i wrzucił szeroko
rozumianą klasyczną instrumentalną muzykę elektroniczną na antenę. Będzie to
coś nowego dla dzieci i młodzieży która takiej muzyki zwyczajnie nie zna.
Oczywiście był już taki zabieg w 1990. Projekt Michaela
Cretu pod nazwą „Enigma”. Muzyka elektroniczna tego artysty była nadawana w
radio i telewizji do drugiej połowy lat 90-tych. Była szalenie popularna. Dało
się! (oczywiście Michael tworzy cały czas do dnia dzisiejszego).W 1984 roku jednym z najpopularniejszych kawałków był „Crockett’s Theme” - Jana Hammera. Czyli
muzyka instrumentalna!!! Ale najciekawsze jest to ,że utwór ten pojawiał
się regularnie w telewizji i radio przez wiele lat! Słyszałem go nawet kilka
lat temu w jednej ze stacji radiowych.
Czy wg Ciebie,
udostępnianie własnej twórczości za darmo jest dobrą formą promocji muzyki?
Tak. Jest to dobra forma promocji muzyki. Ale płatna też jest
dobra. Nie mówię która jest lepsza, ponieważ to nie ma żadnego znaczenia. I tak ludzie
kupią o wiele więcej płatnych płyt muzyki komercyjnej niż ściągną za darmo utworów muzyki elektronicznej. Promocja artysty nie
zależy od udostępniania swojej twórczości za darmo, tylko od zupełnie innych
czynników. Darmowa twórczość może tylko pomóc. Ale artysta podobno też ma taki
sam żołądek jak inni ludzie. Więc….
Moje następne
pytanie jest natury ogólnej, co sądzisz o gustach muzycznych polaków?
Gusta muzyczne w większości są takie jak zostały wykreowane
przez media. Wystarczy włączyć TV lub posłuchać radia aby zrozumieć co się
dzieje i co słucha statystyczna osoba. Większość osób to „bez mózgowe owce
idące na rzeź!”. Nie myślą bo nie chcą myśleć. Myśli za nich państwo i media.
Godzą się na syf jakim są katowani! Kiedyś
nie było internetu więc można było nie wiedzieć ,że istnieje jakiś zespół x czy
y, grający taką lub inną muzykę ale w XXI wieku
to nie przejdzie. „Ludzie są jak krowy które dają się doić !!!”.
Dorian, czy
współczesna młodzież słuchająca muzyki, Twoim zdaniem jest gotowa na przyjęcie
wyzwania artystycznego jakim niewątpliwie jest zagłębienie się w el-dźwięki?
Tak. Skoro wytwórnie są w stanie sprzedać najgorsze „gówno”,
to nic nie stoi na przeszkodzie aby sprzedać prawdziwą sztukę jaką jest muzyka
z pogranicza elektroniki. Dzieciaki
zaakceptują wszystko co tylko będzie w telewizji lub w radio. Jestem tego pewny na 100%. Będą
musiały tylko przyzwyczaić się ,że w większej ilości kawałków nikt nie
śpiewa!!! A wtedy taki Justin Bieber i inne „wynalazki” będą brzmiały
tandetnie. Ale na to potrzeba oczywiście czasu i chęci promocji „dobrej”
muzyki przez media.
Jak myślisz jako
twórca, czy w muzyce elektronicznej można jeszcze wymyślić coś nowego, innego,
stworzyć zupełnie nowy kierunek czy
gatunek muzyczny, czy to w ogóle jeszcze jest możliwe?
Stworzyć zupełnie nowy kierunek będzie już ciężko. Mogą się pojawiać jakeś „gałęzie” od stylu
elektronicznego, takie jak np. Ambient, New Age, Berlin School itp. Ale to wszystko to muzyka nazwana ogólnie
muzyką elektroniczną. Niestety ale obecnie muzyką elektroniczną określa się
również Techno, Minimal, D&B, Rave,
Dance itp.
Czego zatem można
życzyć Dorianowi Przystalskiemu?
Zdrowia, świeżych pomysłów na brzmienia oraz utwory i
wytrwałości!
Zatem, życzę Ci spełnienia marzeń zarówno artystycznych jak
i w życiu prywatnym! Oraz serdecznie dziękuję za przyjęcie mojego zaproszenia!
poniedziałek, 28 stycznia 2013
Strange shores - Michael Daniels
wtorek, 22 stycznia 2013
Dajcie szansę twórcom poszukać nowych rozwiązań muzycznych! - wywiad z DIGITALSIMPLYWORLD.
Witaj DIGITALSIMPLYWORLD! Na samym początku naszej rozmowy, chciałem Ci podziękować, za przyjęcie mojego zaproszenia!
Zapraszam serdecznie do lektury wywiadu.
Co chcesz osiągnąć poprzez swoją twórczość? i do jakiej grupy ludzi jest skierowana Twoja muzyka?
DSW: W chwili obecnej chcę by słuchacz odkrywał szczegóły w utworach, by powracał do nich w poszukiwaniu ulubionych momentów. Słuchanie na być chodzeniem po iskrzącym ogrodzie z ulubionymi kwiatami. Wkładam w kompozycje elektryczność, ukrywam w nich emocje, zaszywam melancholię. To jest trudne. Nie wymyślisz tego ot tak, to musi być ta chwila. Ty sam wiesz jak wygląda taki moment stworzyłeś wzruszający album "Like a butterfly".
WW: Dziękuję :) Kontynuuj...
DSW: Z muzyką chcę dotrzeć do całej populacji Ziemi, a poważnie, nie mam na to wpływu. Muzykę kieruję do ludzi i podobno przy ostatnich utworach dobrze rosną rośliny i to bez wody, żart (śmiech).
Powiedz jak widzisz przyszłość muzyki elektronicznej w Polsce i na świecie, czy np: DubStep to jeszcze muzyka elektroniczna, czy już pop?
DSW: Muzyka elektroniczna popularna, czyli style typowo taneczne, ma się dobrze i tak będzie, 140 uderzeń na minutę ma swoją siłę zwyczajnie rozrywkową. Gorzej widzę sytuację z muzyką elektroniczną o spokojnym brzmieniu, o nie komercyjnych zapatrywaniach. Tutaj grupa konsumentów jest hermetyczna. Są to wymagający słuchacze, oczekują podświadomie od wykonawcy by dostarczał nowych doznań, nowych brzmień, lecz trzymają się uparcie starych muzycznych przyzwyczajeń, zespołów. Niestety, są jak spanikowany tonący, który potrafi utopić ratownika. Apel do słuchaczy, "Otwórzcie się na nowe brzmienia, dajcie szanse muzykom poszukiwać nowych muzycznych rozwiązań!" Często bywa, że twórca by utrzymać słuchaczy nie poszukuje. Kolejne płyty są klonami poprzednich, warto to zmienić.
DubStep ma korzenie w Reggae. Sądzę że jego przeznaczenie jest "rozrywkowe" więc stawiam go po stronie popu, elektronika jest tam tylko pretekstem do komercyjnego wykorzystania.
Czy widzisz w Polsce młodych muzyków grających el-muzykę, którzy wnoszą coś kreatywnego i wartościowego w sztukę, a jeśli tak to kogo?
Przykład młodemu pokoleniu musi dawać starsza gwardia, starsza gwardia el-muzyków (z małymi wyjątkami) okrzepła w swoim muzycznym dorobku. Skąd mają czerpać przykład? Słuchają zagranicznej komercyjnej muzyki i przenoszą to na polski grunt . Młody el-muzyk musi spotkać na swojej drodze mądrego nauczyciela i tu rola rodziców. Sam talent nie wystarczy. Dobrze jest by nauczyciel był twórcą, miał swoje kompozycje. Wtedy wiemy że trafiliśmy na osobę kreatywną, która będzie w stanie nauczyć tej pasji nasze pociechy. Ostatnio moją uwagę zwrócił Jakub Fijak, muzyczna nadzieja młodego pokolenia.
Dużą rolę w propagowaniu el-muzyki mają małe internetowe stacje. Pełnią ważną rolę, na ich barkach spoczywa wyszukiwanie nowych talentów a nie oczekiwanie na kontakt ze strony wykonawcy. To właśnie mądrze prowadzone radio samo wyciąga rękę do twórcy, proponując nadesłanie materiału. To świadczy o kreatywności prezentera, o prawdziwej chęci krzewienia tej muzyki.
Co czujesz występując publicznie, czy targają Tobą jakieś wewnętrzne emocje? Jak odbierasz kontakt z publicznością podczas występów na żywo?
Występ przed publicznością to misja samobójcza. Duże oczekiwania na scenie i po stronie widowni. Występ to przeciąganie liny, ważne by przeciągnąć słuchaczy na swoją stronę a nie odwrotnie, przekonać ich, nawet jeśli będzie to dramatycznie trudne, przekonać do swojej muzyki. Widownia tego oczekuje, ona nie chce schlebiania, "podlizywania się" ładnym materiałem, chce przyjść i przeżyć "coś", nawet trudnego, oczywiście bez przesady, nie zawsze, nie wszędzie. Na festiwalu PLUM i Nocy Świętojańskiej w Sopocie chciałem by muzyka się podobała, bo okoliczności takie były.
Na festiwalu Robofest....taaak i tu zaczyna się inny wymiar, możliwe że będę miał okazję zaprezentować ten materiał gdzieś jeszcze. Tu mam dylemat czy doprowadzić widownię do stanu wyższego odczuwania czy pozostać w punkcie nazwijmy G.
WW: :)...
DSW: Występ był dla mnie nieziemskim przeżyciem, razem ze słuchaczami stworzyliśmy coś elektrycznego, te słowa zrozumieją tylko tam obecni, pozdrawiam ich wszystkich teraz i dziękuję. Jak określił to wrażliwy słuchacz Mariusz, był to syntetyczny atak na zmysły. To jest dziwne uczucie doprowadzić takiego stanu, no właśnie jaki to był stan? Katharsis? Podobno tak. Duże słowo. Ja byłem wstrząśnięty. To co przygotowałem dla innych, ze zdwojoną siłą trafiło do mnie. Rozmawiałem z widzami po występie i opowiadali o swoich doznaniach. Kilka osób słyszało słowa których tam nie było. Dobra, nie mówmy o tym dalej. Chcę to przeżyć jeszcze raz!
Jak odnosisz się do kwestii kreowania podczas występów "na żywo?" muzyki za pomocą komputera (laptopa) a z drugiej strony w sposób bardziej tradycyjny, za pomocą fizycznych klawiatur syntezatorów? I jakie znaczenie ma ten fakt dla odbiorcy muzyki w Twoim odczuciu?
Tradycyjny syntezator to też komputer, ba bez wcześniejszego zaprogramowania nie zagrasz koncertu i to jest specyfika muzyki elektronicznej. Jestem zdziwiony, że widzowie oczekują od osoby obstawionej komputerami, syntezatorami, że będzie w stanie zagrać na żywo 100%. Do zagrania zostaje jedna ręka, czasem dwie. W muzyce laptopowej jest identycznie, część jest zaprogramowana a część nie. Ba powiem więcej, twórca laptopowy ma przed sobą jeden komputer, osoba obstawiona syntezatorami ma tyle też samo komputerów w nich zawartych. To kto ma "łatwiej"? Musimy się oswoić i zrozumieć sytuację, że idąc na koncert muzyki elektronicznej zobaczymy muzykę przygotowaną, wyobraź sobie JMJ który ma zagrać ot tak na wariata. Sala wyje ze śmiechu, każdy tam obecny ma najweselszy wieczór w swoim życiu. Są rodzynki w tym wszystkim np: "Gudonis" Komendarek, on dostaje klawisz którego nie zna, i gra. To jest stare pokolenie muzyków. Władysław Komendarek jest jednym z nielicznych muzyków który staje się artystą. Choć bycie artystą to nie jest łatwa sprawa, ja nim nie jestem , ty nim nie jesteś, w Polsce jak jest jeden...
Kto zatem według Ciebie jest owym artystą?
DSW: Słowo artysta jest nadużywane, jeśli mamy wrodzone predyspozycje do tworzenia tzw: sztuki, przekazane w genach, to jesteśmy artystami? To jest sztuczna nobilitacja naszej naturalnej cechy, którą powinniśmy przyjmować z pokorą, darem. Kto w takim razie jest artystą? Bycie artystą kończy się zwykle śmiercią. Artysta to suma: pasji, demonów, wzlotów, upadków, nałogów, szału twórczego, chorób, zawodów miłosnych, stylu życia itd. Jeśli chcesz stać się artystą musisz sztukę położyć na drugiej szali życia i z premedytacją dążyć by opadła. Patrz Beethoven, Mozart. Pierwszy głuchy, drugi umierał i komponował. Młode pokolenie w sposób naturalny postrzega muzykę elektroniczną jako integralną część swojego życia, stylu ubierania, zachowań itd, wszechobecne gadżety elektroniczne wsiąkły w nastolatków jak woda w pustynię. Przyjmują muzykę taką jaka jest bez rozmyślania typu, dlaczego ten pan nie dotyka klawiatury syntezatora a słyszymy muzykę, a dlaczego gra tylko prawą ręką a nie prawą i lewą. Odpowiedz jest prosta. Technologia. Pomaga przetworzyć w muzykę to co głowa wymyśli. Zdaje się że istnieje utwór muzyki klasycznej gdzie muzycy nie grają na instrumentach. Panuje cisza. Po utworze są oklaski. To my kreujemy swoje oczekiwania wobec jakiegoś wydarzenia, ważne by zrozumieć pewne sytuacje i je zaakceptować. Słuchając muzyki nie powinniśmy rozmyślać jak ona powstawała a cieszyć się jest skutkiem dla naszej duszy, choć słuchając lubię odczytywać stany ducha twórcy poprzez to co słyszę. Na muzykę w 100% powstającą na żywo trzeba wybrać się do filharmonii.
Dlaczego udostępniasz swoją twórczość bezpłatnie?
Bo tak chcę i chcę by to się zmieniło z prozaicznego powodu. Prąd kosztuje. Komputer stracił już gwarancję wiele lat temu. A tak poważnie, pieniądze to nie wszystko. W utworach oddajemy cząstkę siebie. Czy można to przeliczyć na pieniądze? Idealne rozwiązanie to robić to co się "kocha" i dostawać za to pieniądze, ale ilu jest takich ludzi? no ilu? Powinno być miejsce w sieci gdzie twórca ma swoje konto gdzie wpłacane są darowizny przez wysłanie sms. Jeszcze jedna sprawa, zobacz nikt się nie pyta dlaczego udostępnia się twórczość za pieniądze. Jedno jest dziwne i drugie podejrzane. Nie zapomnijmy więc że twórca też człowiek i zjeść musi, no chyba że jest na diecie (śmiech).
W jednym z wątków na forum skrytykowałeś najnowsze wydawnictwo Przemysława Rudzia i Władysława Komendarka przecież to uznani artyści polskiej sceny, a Władek Komendarek to wręcz "żywa legenda", w związku z tym co Cię skłoniło do publicznego wyrażenia tak krytycznej opinii o tej muzyce? Zacytuję może Twoją opinię:
"Dziwny utwór ("Unexplored Secrets Of REM Sleep" - przyp autora.), nie powinniśmy się klepać po ramieniu jesli ta płyta ma być udana. Jest jakiś nieład w tym utworze, nie wiem na czym to polega, ale jakieś rozdygotanie nienaturalne. Brzmi jak poszukiwanie czegoś nowego ale z zachowaniem starej formy. Takie mam odczucia, sorry że krytyczne, nie tego oczekiwałem".
Opublikowałeś ten wpis w "gnieździe elektronicznych i fanatycznych os!", czyli na forum Studio Nagrań! - podziwiam za odwagę!
DSW: Dobre, mocne pytanie. To jest temat rzeka, krytyka. Pogadamy teraz o dobrej muzyce, jednak. To jest własnie paradoks, cała płyta jest świetna jako płyta. Tutaj myślę nastąpił błąd w doborze właściwego utworu promującego cały album. Nie znając całości ta kompozycja wydaje się, jak wyrwany rozdział z książki w którym poznajemy bohatera, lecz którego nie znamy z wcześniejszych losów, obcego nam. Mam podobny przypadek ze słuchaniem mojej EPki "Getting Away From It All", namawiam by słuchana była w całości, otwiera ją utwór który ma dwie minuty, słuchany samodzielnie, nie powie nam nic o całości, ba wręcz wystraszy a przecież całość zebrała pozytywne recenzje. "Unexplored Secrets Of REM Sleep" to skomplikowana kompozycja. Wiele tam się dzieje, finał jest mocny. Widać że Panowie chcieli zajrzeć w rejony psychodeliczne, co im się udało idealnie i ta ewidentna nierówność oddaje te stany. Czy skrytykowałbym jeszcze raz ten utwór? Nie nadawał się do promocji całej ścieżki, wybrał bym inny. W kontekście całości track się broni, lecz nie jest to muzyka łatwa, i tu jest wielki plus! Zobacz rozmawiamy o nim! Tu jest siła kompozycji nietuzinkowych. Krytykowane i tak zostają w pamięci. Muzyka nijaka nawet jak będzie miała recenzję w poczytnej gazecie, zniknie, pozostawiając twórcy mniemanie, że dotarł do miejsca gdzie nikt nie drukował. Tej płytce to nie grozi zostanie,zostanie zapamiętana może nie jako kamień milowy, ale ważny przyczynek do chwały Władysława Komendarka i Przemka Rudzia. Reasumując cały wywód. Musiałem się mylić, co właśnie sobie uświadomiłem. Jaki człowiek wydaje się mądry gdy zaczyna krytykować i jaki staje się normalny gdy uświadamia sobie błąd.
Plany na bieżący rok?
DSW: Pojawi się kilka płyt które mają trafić tylko do małego grona, symboliczne nakłady. Płyta na kasecie magnetofonowej, może pojawi się płyta poprzedzona Epką "Getting Away From It All". Eksperymentalny projekt zapisania dźwięku w wodzie. Ostatnio moją pasją są klipy do moich utworów, więc wypatrujcie nowości na YouTube. Planuję też występy.
Jakie marzenia ma DigitalSimplyWorld?
DSW: Stworzyć nową muzykę.
Bardzo serdecznie dziękuję Ci za ten wywiad! Oraz życzę spełnienia marzeń!
DSW: Bardzo dziękuję za przeprowadzenie wywiadu, oraz pozdrawiam serdecznie wszystkich czytelników bloga ELMjuzik!
Więcej informacji o artyście oraz jego muzyce można znaleźć klikając w poniższe odsyłacze:
http://www.youtube.com/user/digitalsimplyworld
http://www.jamendo.com/pl/artist/341200/digitalsimplyworld
http://digitalsimplyworld.bandcamp.com/
Subskrybuj:
Posty (Atom)


